Naar de inhoud
Basilicata camping.it
Basilicata

Het nationale park van de Pollino

Honderdtweeënnegentigduizend hectare tussen Basilicata en Calabrië: het grootste nationale park van Italië.

De Pollino is geen keten maar een massief: hij rijst als één blok op vanaf beide zeeën tot boven de tweeduizend tweehonderd meter, en van welke kant je hem ook bekijkt, hij presenteert zich als een muur. Vanaf de Lucaanse kant kom je binnen via Rotonda, Viggianello, Terranova di Pollino en San Severino Lucano, dorpen die al hoog liggen en waarvandaan de wegen naar de hoogvlakten vertrekken.

De Bosnische den

Een Bosnische den op de kammen van de Pollino

Het symbool van het park is een boom die groeit waar niets anders groeit: de Bosnische den, die zijn wortels in de kale rots van de hoogste kammen zet en wind en vorst doorstaat door zijn takken aan de blootgestelde kant te verliezen. De Italiaanse naam komt van de schors, die in platen is verdeeld als de lorica, het pantser van de legioensoldaten. De oudste exemplaren zijn eeuwen oud, en de meest gefotografeerde zijn die staand zijn gestorven en er decennia blijven staan.

Het gebied waar ze het dichtst bij elkaar staan is de Serra di Crispo, die daarom de Tuin van de Goden wordt genoemd. Je komt er te voet, en het is geen korte wandeling: vroeg vertrekken en een hele dag rekenen.

Lopen, op elk niveau

Je hoeft geen bergbeklimmer te zijn. Vanaf de hutten en de hoogvlakten vertrekken paden van elke lengte, en al een uur lopen verandert het beeld volledig: je gaat van beukenbos naar hoogweide binnen een paar honderd hoogtemeters. Wie een top wil bereiken vindt tochten van vijf of zes uur, met gidsen beschikbaar in de dorpen.

Maar het is echt bergland en zo moet je het behandelen. In de zomer komen de onweersbuien vroeg in de middag met grote stiptheid, stijgt de mist snel en heeft de telefoon vaak geen bereik. Bergschoenen, water, windjack, en het weerbericht bekeken vóór en niet na het vertrek.

Beneden, in het water

Wie niet wil klimmen heeft de omgekeerde optie: de kloven van de Raganello en de canyons aan de Calabrische kant worden in de zomer met gidsen gelopen, door de beek, met wetsuit en helm. Het hangt af van het waterpeil en wordt bij regen stilgelegd: dit improviseer je niet en doe je niet alleen.